Krishi Desh

For Bharat and Bharati

Posts Tagged ‘Bharat’

ब्रिटीश वसाहत सत्ताधीकाराकडून संविधान मार्गे सार्वभौमत्वाकडे, अरविंद केजरीवाल यांच्या माहितीसाठी

Posted by संदीप नारायण शेळके on January 26, 2014


आज, २६ जानेवारी २०१४ रविवार, दिनी भारत देश ६४ वा प्रजासत्ताक दिन साजरा करीत आहे. आजवर बऱ्याच वेळा भारतीय संविधान उलथून टाकून अराजक माजविण्याचा प्रयत्न काही महाभागांनी केला, जसे इंदिरा गांधी, राजीव गांधी, अरविंद केजरीवाल, जात पंचायती, काही प्रसार माध्यमे इ. परंतु प्रत्येक वेळी भारतीयांनी प्रजासत्ताक टिकविण्यासाठी संविधानाच्या बाजूने लढा दिला आणि मला अभिमान आहे. जय भारत!

ब्रिटीश शासकांकडून राष्ट्रकुल देशांतर्गत भारताला सत्ताधिकार प्राप्त झाला आणि १५ आगस्ट १९४७ रोजी भारताला स्वातंत्र्य मिळाले. अधिकृतरीत्या ब्रिटीश साम्राज्यात भारताला सत्ताधिकार म्हणजेच स्वतःचे लोक राज्यकर्ते म्हणून निवडण्याचा अधिकार मिळाला. हे लक्षात घेणे महत्त्वाचे राहील कि आपल्याला केवळ सत्ताधिकार मिळाला सार्वभौमत्व नाही. म्हणजेच राजकीय स्वातंत्र्य मिळाले परंतु भारताची निष्ठा, कागदोपत्री, ब्रिटीश राणी चरणीच राहणार होती. आणि तशी ती १५ आगस्ट १९४७ ते २६ जानेवारी १९५० दरम्यान राहिली, अर्थातच ह्यादर्म्यान ब्रिटीश राणीच आपल्यासाठी सर्वस्व होती, (किळसवाणे वाटते ना?).

सार्वभौमत्व मिळविण्यासाठी भारताला स्वतःचे संविधान असणे बंधनकारक तसेच सर्वाच्च गरजेचे होते. आदरणीय बाबासाहेब (डॉ. भीमराव रामजी आंबेडकर) ह्यांच्या नेत्तृत्त्वाखाली २६ आगस्ट १९४७ दिनी सभागृहामध्ये संविधान समितीची स्थापना करण्यात आली.

संविधान:

स्थापन केल्यापासून केवळ ६६ दिवसांमध्ये अहोरात्र काम करून बाबासाहेबांनी ४ नोवेंबर १९४७ दिनी संविधान समितीने प्रथम आराखडा सभागृहापुढे सादर केला. तद्नंतर २ वर्षांच्या काळात अनेक चर्चांअंती जवळपास २००० बदल, सूचना स्वीकारून संविधानाला अंतिम स्वरूप प्राप्त झाले. सभागृहाने ह्यासाठी १६६ दिवस अथक चर्चा केल्या आणि २४ जानेवारी १९५० दिनी सभागृहाच्या ३०८ सदस्यांनी हिंदी आणि इंग्रजी अशा दोन संविधानाच्या प्रतींवर स्वाक्षरी करून मान्यता नोंदविली. शेवटी २६ जानेवारी १९५० दिनी सभागृहाने संविधान स्वीकारले आणि आपण म्हणजेच भारत देश सार्वभौम झाला.

जगातील सर्व सार्वभौम देशांच्या लिखित स्वरूपातील संविधानात भारतीय संविधान सर्वात लांब आहे. त्यामध्ये १२ अनुसुची, २५ भाग, ४४८ नियम/कलम, ५ परिशिष्ठ आणि ९८ घटनादुरुस्ती आहेत. माझ्यासाठी एकच खेदाची गोष्ट आहे ती म्हणजे भारतातील सर्व भाषांमधील घटना आजतागायत संसदेने स्वीकारलेली नाही. तरीही सध्याच्या घटनेचे महत्व कमी होत नाही.

सत्ताधीकाराकडून सार्वभौमत्वाकडे

सत्ताधीकाराकडून सार्वभौमत्वाकडे

मला खात्री आहे कि दिल्लीच्या मुख्यमंत्री श्री अरविंद केजरीवाल यांना संविधानाच्या ह्या प्रवासाचे आणि स्वरूपाचे संपूर्ण ज्ञान आहे. आणि जर नसेल तर कृपया संविधानाचे महत्व अधोरेखित करणाऱ्या ह्या लेखाकडे जर लक्ष द्या.

भारताने सार्वभौमत्त्व प्राप्त करण्यासाठी संविधानाचा आराखडा तयार करण्यापासून ते स्वीकारण्यापर्यंत रु १० कोटी खर्च केले आणि देशाचा बहुमुल्य वेळ सुद्धा. ह्या संविधानामुळे देशातील कुठलेही सरकार हे जनतेचे सेवक झाले (वस्तुस्थितीमध्ये असे नसले तरी तो आपला दोष आहे संविधानाचा नाही) जे जनतेच्या आणि त्यांच्या अधिकारांच्या सुरक्षेसाठी बाध्य आहे. त्यामुळेच जनता प्रशासन चालविण्यासाठी दर ५ वर्षांनी सरकार निवडते.
- हो हे सत्य आहे कि समाजवादी मानसिकतेच्या रोगाने पछाडलेल्या राजकारण्यांनी भ्रष्ट पद्धतीने भावनिक मुद्यांचे राजकारण करून मतांचा मलिदा खाल्ला.
- आपल्याला भ्रष्टाचार आणि अराजकतेविरुद्ध लढावे लागणार आहे त्यासाठी संविधान दोषी नाही, योग्य मुद्यांसाठी आपण घटनादुरुस्ती करू शकतो.
- नागरिकांच्या मुलभूत हक्कांवर गदा आणणारे कलमं आपल्याला दुरुस्त करावे लागणार आहेत.
- आपल्याला ते सर्व कलमं बदलावे लागतील जे नागरिकांना जात, पंथ, वर्ण, लिंग आदि बाबींवर विभागत आहेत.
- हो अशा काही घटनादुरुस्ती झाल्या त्या नागरिकांच्या मुलभूत अधिकारांवर तसेच संघराज्यीय स्वरूपा विरोधात आहेत (जसे ४२ वि आणि ९८ वि घटनादुरुस्ती).

परंतु आपण हे कदापि विसरत कामा नये:
- संविधानामुळे गुलामीची वाट लागली.
- भारतासाठी संविधान सर्वोच्च आहे.
- संविधान भारतासाठी जगण्याची दिशा आहे, आत्मा आहे.

जय भारत!

READ IN ENGLISH British Dominion to Republic via Constitution, FYI Mr Arvind Kejriwal

Posted in Bharat, History, Marathi, Politics, Thoughts | Tagged: , , , , , , | 1 Comment »

‘सोने कि चिडिया’ आंदोलन – विकसित आणि स्वयंपूर्ण देश घडविण्यासाठी (FTI initiative)

Posted by संदीप नारायण शेळके on February 12, 2013


ftilogo-new-300x183सर्वांना जाहीर आवाहन,

विकसित आणि स्वयंपूर्ण देश घडविण्यासाठी “सोने कि चिडिया” ह्या आंदोलनात सहभागी व्हावे. 

“समृद्ध, स्वतंत्र भारत” हा संदेश सर्वदूर पोहोचविण्यासाठी अथक परिश्रम घ्यावे लागणार आहेत. आणि ह्या आंदोलनाचे नेतृत्त्व करण्यासाठी पुढे यावे लागणार आहे.

खूप झाले आता भ्रष्टाचारी लोकांना शिव्या देणे, मेणबत्त्या घेऊन गल्लोगल्ली फिरणे. आता सूत्रे स्वतःच्या हाती घेणे गरजेचे आहे.

राजकीय बदल अनिवार्य आहे.

चला सगळे मिळून “सोने कि चिडिया” या व्यासपीठावर एकत्रित येऊ आणि देशाविषयीचे आपले स्वप्न पूर्ण करण्यासाठी काम करू. जर २०१४ हातून सुटले तर २०१९ पर्यंत ह्याच नालायाकांची अरेरावी, चोरी, गुंडगिरी, सहन करावी लागेल. आणि आपल्याला वाया घालवण्यासाठी खरच वेळ नाहीये. त्या ५ वर्षात आपण १० पटीने अधिक समृद्ध आणि वैभवसंपन्न होऊ शकतो.

जागृत भारती! सशक्त भारत!

जय भारती!! जय भारत!!

या स्वतंत्र भारत संघामध्ये सामील व्हा.
Join Freedom Team

Posted in Activity, Bharat, Politics | Tagged: , , , , , | Leave a Comment »

How FDI in Retail can ruin Bharatiy Farmers

Posted by संदीप नारायण शेळके on December 30, 2011


Source

… In 1970, hog producers received 48 cents of each dollar spent on pork. in 2000 they received only 12 cents. Prices to consumer did not decrease.

… In 1990 ranchers and farmers received 60 cents of the dollar spent on beef, retailers received 32.5 and meat companies 7.5 cents. In 2009 Farmers received 42.5cent (down by 17.5), retailers 49 cents, meat packers 8.5cents. ..

… 4 pints of milk in UK costs 1.45 pounds and farmer receives 40%(58 pence) of it. Causing a loss of 3 pence per 4 pints. Causing small farmers to close there shops. In Bharat farmer receives 75% of consumer spend on a litre of milk. …

… US farmers received direct commodity subsidies of over $167 Bn in 1995-2010. EU paid farmers direct subsidies of $51 Bn in 2010 alone. So why these big retailers are not helping reduce the subsidies to the farmers. …

…. In Mexico 25% of small farmers are off farming now due to big retail and imports under NAFTA. ….

As mentioned in image above in Europe flow of goods from 3.2 million farmers is controlled by 110 buying desks of big retailers catering to 160 million consumers. Today Bharat has more than 600 million (78% 0f  total farmer population)  small and marginal farmers and a huge consumer base of more than a billion. Now imagine what havoc it may create when our small and marginal farmers will have to compete with bigger farmers of developed nation who fetch huge subsidies from their governments.

32 Lakh European farmers received total subsidy of Rs 26,970 Crores i.e. average Rs 8,41,680 per head approx. Now 21 Crore Bharatiy farmers received total subsidy of nearly Rs. 1,54,000 Crores i.e. average Rs 19,494 per head approx. Now if tomorrow these retail giants start importing (using free trade agreement) from foreign farmers since the prices would much lesser with the help of their governments where would Bharatiy farmer go?

How can Bharatiy farmer compete with rival farmers,
- when basic infrastructure is not in place?
- when rival farmers receive subsidies almost triple the yearly turnover of Bharatiy farmers?
- when crop insurance is not in place?

I’m afraid that such uneven and misplaced competition would lead our farmers off their land into labors jobs since they do not have enough capital and supporting government.

On other hand that farmer’s income will be improved argument fails sharply since even after having established big retailers network the USA and EU is consistently increasing the subsidies to the farmers and still their farmers are into losses. What is the guarantee that FDI in multi-brand retail won’t displace Bharatiy farmers? and put pressure on government to increase the subsidies too?

Lastly, lets not blindly copy paste western models. We can definitely learn from them but by looking evenly at all sides and not just one which is shiny.

Jai Bharat!

Related article: FDI in Retail – A macro analysis, Impact of Foreign MNCs on Bharatiy Agriculture, and Death Knell into the Coffin of Biggest Enterprises Network

Find out yourself Subsidies given in USA

Posted in Agriculture of Bharat, Bharat, Farmer's Suicides, Politics in Agriculture | Tagged: , , , , , , , , | 1 Comment »

Impact of Foreign MNCs on Bharatiy Agriculture

Posted by संदीप नारायण शेळके on November 30, 2011


Bharatiy Agriculture:

Agricultural economy grew from INR 3,71,378.4 Crores to INR 14,62,181.2 Crores almost by 393.717% between 1992 and 2010. That is it grew nearly 4 times since the economic liberalization and globalization. But the share of agriculture in the GDP is consistently decreasing from 28.99% in 1992 to 16.21% in 2010. Though it has grown in size but it is losing the its position amidst all MNCs and agriculture related research. Being a developing nation we have an advantage that labour availability is very high at low salaries/wages but capital availability is strained.

Foreign MNCs:

Multi National Corporations are companies with their operations in at least 2 countries. Foreign MNCs are the MNCs whose foundation is from outside Bharat. And that means these companies take the profits back to their native nation. Initially MNCs do bring in FDIs but later it becomes cause of the reimbursement to their parent countries.

Impact of MNCs on Agriculture:

MNCs like Monsanto, Myheco brought in technology, modern equipment, developed seeds, fertilizers through their entry. They encourage research in the agriculture segment. Also increased the farm production.

But for our economy they are turning to be a bane than a boon. We are a 1.2 Billion population and have huge demand for food forcing government to concentrate on agriculture at heart of economy and food security at heart of policy making. MNCs want cheap raw material so they may force commercial farming through various means like corporate farming. Small and marginal farmers (SMF) constitute more than 70% of the farmers. So the costly mechanization is not possible for SMFs which is impacting their productivity leading to widened gap between rich and poor farmers. MNCs make farmers dependent on HYV (High Yield Variety) seeds, which are not suitable in all conditions and also kill the biodiversity. MNCs press for commercial crops leading to soil exploitation and loss in soil fertility gradually.

With the rising pressure on farmers to take commercial crops the food security takes beating. Propagation of excessive use of chemical fertilizers through government machinery is rampant and killing our environment and local taste. Culture is up for grab in the hands of these MNC giants.

MNCs mostly gain the economic power and through that they may seek political power by helping politicians at time of elections. This may lead to strong pressure on politicians while making laws related to agriculture. Also they are not fair in their conduct since they use sub-standard quality in Bharat e.g. Coca-Cola.

Ironically WTO trade rules are dictating the terms for our internal policy with recommendations from WB/IMF policies. They first eliminated the local seed varieties and now are patenting seed varieties. The seeds produced by these companies are not re-sow able, leaving farmers continuously dependent on them for seeds in each season. This is a huge cost seeing the current scenario. How, on earth any country can be food secure if its seeds are not secured.

US and EU based MNCs get huge subsidies on milk products too. So these companies can flood our markets with milk products cheaper than locals.

New farmer’s freedom movement will be started sooner or later if such circumstances prevail.

जय भारत!

Posted in Bharat, Farmers face Atrocities, Politics in Agriculture | Tagged: , , , , , , , | 2 Comments »

Death Knell into the Coffin of Biggest Enterprises Network

Posted by संदीप नारायण शेळके on November 29, 2011


How government is, at first, planning to render the farmers jobless and then spending exchequer’s money to make them employable labors at industries to be setup?

  1. More thank 2.5 Lakh farmers committed suicide in Bharat since 1995. [Read stats]
  2. Maharashtra is leading the chart by accounting for more than 30% suicide cases.
  3. Through policy of freebies, NREGA, controlled market government has paralyzed the farming community.
  4. On one side our food production is not enough e.g. pulses, cereals while whatever being produced is of less nutritional values.
  5. PM lost his sleep when a person was arrested under the charges of terrorist activity in Australia. But he does not talk about 70-75Crore farming population’s agony. Without fail he says there is 70% excess human resources in farming, on what basis he made this statement? Is he following the designs of making this nature loving, agrarian economy into an urbanized industrial economy which will be dependent on foreign countries for food at the end of the day?
  6. I do not oppose promoting modernization or industries but making policies to exploit one section to serve other isn’t a leader is expected to do.
  7. P. Chidambaram propose to convert land owners into industrial labours by acquiring land, setting up businesses and then employing the land owners as labours. For that he propose to setup 1000 training schools. This all on the suggestions of world bank. Did he bother to go and ask the farmers for that matter? No he did not.
  8. Sole question is why not to promote agriculture to the fullest through farmer friendly policies. If at all you want to setup industry have the land owners as partners, share earning with farmer.
  9. E.G. At my in-laws village there is one farmer family who earn Rs. 1Cr per year from pomegranate orchard of 9 acres. Can Mr. MMS and Mr. PC make sure that he will continue to earn this much after industry setup? Not just that my in-laws earn Rs.10-13 Lakh per year in Sugar cane crop from 6 acres while having the luxury to eat fresh vegetables and freedom from pressure. Will he be able to maintain this lifestyle?
  10. Kautilya has clearly asked to develop rural area through agricultural economic activities. Gandhiji too asked for “Gram Swaraj”. And this Harvard/Cambridge tribe of politicians want rampant urbanization that too on behest of world bank/IMF. A question arises then for whom are the policies? are they for us or the IMF/World bank?
  11. Kautilya has emphasized on Aanvikshiki (Philosophy) at the start of the book. Because he want the King/Leader/Minister to be a person with logical reasoning.
  12. Kautilya repetitively speaks about sustainable development. If food is imported then how can it be sustainable?
  13. Kautilya talks of Association with elders and continuous learning. Our politicians seem to be forgetting the importance of the thoughts proposed by our elders and wise at various times.
  14. Society has to become duty centric by shunning right seeking attitude, since exploitation is not a way of human life, exploitation is barbarism.

जय भारत!

 

Posted in Agriculture of Bharat, Bharat, Farmers face Atrocities, Politics, Politics in Agriculture | Tagged: , , , , , | 2 Comments »

कड्याची दुर्लक्षित देशमुख गढी, वाट पाहते आहे जीर्णोद्धाराची

Posted by संदीप नारायण शेळके on September 19, 2011


कडा: बीड जिल्ह्यातील नगर-बीड रस्त्यावरील कडा ह्या गावी एक १७ व्या शतकातील गढी आहे. हि गढी देशमुखांची आहे असे समजले, फारच जुजबी माहिती मिळाली. मला हे माझे कर्तव्य वाटले कि निदान कृषिदेश वर मी हि माहिती लोकांना द्यावी.

मी पश्चिम महाराष्ट्रात ठीक-ठिकाणी गेलो त्यावेळी आढळले कि निदान त्या भागातील लोकांनी अशा वास्तू जतन केल्या आहेत आणि शासनानेही कमी-अधिक फरकाने का होईना ध्यान दिले आहे. पण मराठवाड्यात ठिकठिकाणी हीच बोंब. अनेक ऐतिहासिक ठिकाणे उपेक्षित आहेत आणि वाट पाहतायेत जीर्णोद्धाराची.

आमचा आष्टी तालुका हा वारसा गमावेल असेच वाटतेय. लवकरच प्रशासन आणि कडा ग्रामस्थांनी लक्ष दिले नाही तर हि वास्तू काळजमा होऊन जाईल.

मी प्रत्येक्षादर्शी टिपलेले काही छायाचित्रे खाली आहेत.

This slideshow requires JavaScript.

विशेष म्हणजे १९९२ सालीच इतिहास संशोधन आणि पुरातत्त्व खात्याने येथील कागदपत्रे जमा करून घेतले आणि त्यानंतर अपेक्षेप्रमाणे काहीच पाऊल उचलले नाही.

जय भारत!

Posted in Bharat, History | Tagged: , , , , , | 7 Comments »

Politics, Inseparable part of Citizens of Democratic Nation

Posted by संदीप नारायण शेळके on September 16, 2011


Swatantrya never comes free. Swatantrya can never be kept for free.

Today I’m making myself available for full-time to active politics for development of my nation Bharat.

My aim would be to fight for empowerment for rural Bharat.

I will work for improving rural infrastructure (backbone of economy), education, employment/entrepreneurship. This does not need to be for any particular caste, creed, race or religion. Since poverty never shows mercy.

As my mentor says Reclaiming Bharat one-step at a time, this is my first step to reclaim Bharat.

I’m joining Chanakya Institute of Public Leadership for its second batch from 10th October 2011.

Up until July 2011 I worked for Cognizant Technology Solutions as IT Professional. I worked in IT for nearly 5 years. Along with full-time job I worked for iKnowledge Academy as visiting trainer/mentor for 2.5years. And finally on 15 July 2011 made myself free from the daily routine. Its not that I’ve earned a lot to support my aspirations, its also not that I’ve inherited huge assets.

Sincerely from the bottom of my heart:

Its my passion, and commitment to social cause and patriotism well supported by parents (Bai- Appa), my elder sister Asha (her name says it all) and my to be wife, Rekha (Getting married on 1st October 2011). They stood by me to help me get rid of all my loans and regular expenses. I’m indebted by their herculean gesture. My younger sister Usha and cousin sister Poonam too believe I can be the catalyst. My uncle and to be in-laws too decided to stand by me.

Its not just my immediate family but my friends and mentors too, who continuously inspired and guided me through various situations. Like Shri Shantanu Bhagwat, Shmt Akalpita Paranjape who took time and effort to guide me. Friends like Avinash, Bhupendra, Saroj, Mahesh, Prasanta, Swarup, Bharat Kardak, Subhash Pakhare always inspire and believe in me for my genuine feelings towards the nation. Especially, Avinash is the man who keeps saying always “Go for it, you can do it. We need people like you to go there”.

Veterans like Shri Raju Parulekar, Shri Shailesh Pandey, Shri Ranganathan, Shri Devdutt welcomed my move and lend a hand of support in future.

Last but the most important Shri Radhakrisna Pillai and Shri Jagdish Shetty directors of CIPL Mumbai. Shri Shetty interviewed me and offered this opportunity to study ancient wisdom of Bharat blended with modern politics.

जय भारत!

Posted in Bharat, Marathi, Politics, Rashtrabhakti (Patriotism) | Tagged: , , , , , , , , | 3 Comments »

Eating cooked food is 11000 year old in Bharat

Posted by संदीप नारायण शेळके on August 3, 2011


…Thanks to twitter friend Manas for posting this on his status and thanks to The Pioneer for covering the story.

An interesting research by Bharatiy scientists proved that our history books need a rewrite. With the help of computer software they plotted the dates mentioned in the scriptures and verified the authenticity of the scriptures.

Some of the findings in short:

  • Indo-Aryan invasion theory is a myth. Indo-Aryan invasion theory refuted by many high-profile people before.
  • Evidence of our culture dates back more than 8000 years.
  • Thousands year ago people prayed the same way we do today.
  • Diwali and Janmashthami are celebrated since time immemorial.
  • Many ancient towns are lying submerged under see. e.g. Dwaraka.
  • Genetic profile of Bharatiy and European people do not match.
  • Development in language and eating cooked food started more than 11000 years ago.
  • Ecological references and varieties of cultivated plants, trees and herbs mentioned in Vedas and epics have existed in Bharat for more than 10,000 years.

This clearly means that 1000 years of invasions have cost us terrifically. British education system brainwashed us since their rule. They had this agenda to create slaves through education system in which they succeeded with the help of few greedy locals.

Invaders attacked our cultural centers. They demeaned our culture and education using barbaric and treacherous ways. Time to reclaim lost glory.

Jai Bharat!

Posted in Agriculture of Bharat, Bharat, Hindu, Indian Agriculture, Pre-British Agriculture, Pre-Islam Agriculture, World Affairs | Tagged: , , , , | Leave a Comment »

यल्गार

Posted by संदीप नारायण शेळके on July 26, 2011


हिंदी में यल्गार

आज, जवळपास, प्रत्येक तरुणाला नौकरी, लग्न आणि स्वतःचे घर पाहिजे. जे स्वतःच्या आई-वडिलांना अडचण मानून स्वतंत्र घराची तयारी करतात असले तारुण्य काय उपयोगाचे? आणि ह्यांच्याकडून अपेक्षा तरी काय करणार?

आणि जर देशाची भावी पिढीच बेजबाबदार आणि आत्मकेंद्री असेल तर ओरडायचे तरी कोणाकडे? चुका केलेल्या मागच्या पिढीकडे? ज्यांना स्वतःच्या पोटाची एवढी भ्रांत होती कि योग्य-अयोग्य, नैतिक-अनैतिक ह्याकडे लक्ष द्यायला वेळच नाही मिळाला कि स्वातंत्र्यप्राप्तीनंतर देशबांधणीसाठी दिशाच नाही मिळाली?

सगळीकडे हीच बोंब. शेतकऱ्याला मुलगी देण्याऐवजी आडात ढकलून देण्याच्या गोष्टी जेव्हा एक शेतकरीच बोलतो त्यावेळी जो त्रास होतो तो असह्य असतो.

आपल्या अडचणी:

१. कुचकामी शिक्षण व्यवस्था.

२. बेजबाबदार आदर्शशुन्य पालक.

३. कर्तव्य विसरलेले गुरुजन.

४. भरकटलेले तरुण-तरुणी.

५. पैसा म्हणजे सर्वस्व मानणारा (वाढत जाणारा) समाजवर्ग.

६. स्वैर, अकार्यक्षम, गुंड, लबाड, देश विघातकी राजकारणी.

७. भ्रष्ट, कामचुकार पोलीस आणि सरकारी कर्मचारी.

८. कमी झालेली श्रमप्रतिष्ठा कारण पैसा कमी तर लायकी कमी.

९. परकियांच्या आणि देश विघातकी लोकांच्या हातचे बाहुले बनलेले, काही अपवाद वगळता, पत्रकार, वर्तमानपत्र आणि वृत्त माध्यमे.

आणि आपला समाज, सगळ्यात मोठी अडचण. 

जसा आपण काही कार्यारंभ करतो तसा लगेचच खेचा-खेची आरंभ होतो. कोणीही स्वतःला महाराणा प्रताप, जिजाऊ, शिवबा, ताराबाई, महात्मा फुले, लक्ष्मीबाई, विवेकानंद, भगतसिंग, राजगुरू, चापेकर इ. प्रमाणे देशासाठी वाहून घ्यायला कि तसे बोलायलाही तयार नाहीत. अर्ध्याहून अधिक भारतभूमी नक्षलवाद्यांच्या, दहशतवाद्यांच्या कुकृत्यांनी होरपळत आहे. अवघा देश सत्तांध नेत्यांच्या पोलीस आणि प्रशासकीय अधिकाऱ्यांच्या मदतीने चालविलेल्या अत्याचाराने जर्जर झाला आहे.

ज्या भारतमातेने आपल्याला ओळख दिली तीच आता मदतीसाठी टाहो फोडत आहे आणि आपणमात्र सणवार, क्रिकेट आदीमध्ये मग्न आहोत.

“लोकशाही नावाला आणि सत्ता राजकारण्यांच्या गावाला.”

आता अजून सहन नाही करायचे, ह्या भ्रष्ट आणि देशद्रोही नेत्यांच्या विरोधात यल्गार पुकारायचे.

जय भारत!

शूर आम्ही सरदार आम्हाला काय कुणाची भीती.

Posted in Bharat, Marathi, Politics, Thoughts | Tagged: , , , , , , , | 2 Comments »

यल्गार

Posted by संदीप नारायण शेळके on July 26, 2011


मराठी मधे यल्गार

आज, लगभग, हर युवक-युवती नौकरी, शादी और अपना घर चाहते हैं। जो अपने माता-पिता को बोज मानकर स्वतंत्र आवास की तैयारी करते हैं ऐसे युवा किस काम के? ऐसे युवक-युवतियोंसे भला कोई क्या अपेक्षा रखेगा?

और जब देश की आनेवाली पीढ़ी ही इतनी गैरजिम्मेदार, आत्मकेंद्रि हो तो आशा की नज़रों से किसकी और देखें, किसके नाम की दुहाई दे, किसको मदत के लिए पुकारें? हमें इस कगार पर लानेवाली गत पीढियोंसे? जिन्हें अपने खाने-पिने का सवाल इतना महत्त्वपूर्ण लग रहा था की सही-गलत, नैतिक-अनैकित इन सब की ओर ध्यान देने का समय ही नहीं मिल पाया। जो स्वातंत्र्य के बाद राष्ट्र निर्माण के लिए दिशा नहीं दे पाए।

चारो ओर यही शोकांतिका हैं। किसी किसान से अपनी बेटी का ब्याह करने से बेहतर उसे कुए में धकलेना हैं ऐसा जब कोई किसानही सोचता हैं तो बेहद पीड़ा होता हैं।

हमारी समस्याएं:

१. बेकार और प्रभावहीन शिक्षण व्यवस्था।

२. गैरजिम्मेदार आदर्शहीन पालक।

३. कर्महीन गुरुजन।

४. दिशाहीन युवक-युवती।

५. पैसा अपना सर्वस्व माननेवाला (तेजीसे बढ़ता हुआ) समाजवर्ग।

६. अकार्यक्षम, गुंडागर्दी करनेवाले, मक्कार, देशद्रोही राजकीय नेता मंडली।

७. भ्रष्ट, भोगविलासी एवं कामचोर पुलिस और बाबु लोग।

८. घटता श्रममूल्य क्योंकि पैसा कम तो हैसियत कम।

९. परदेशियोंके और देश विघताकी लोगों के हात की कटपुतली बने हुने पत्रकार, वर्तमानपत्र एवं प्रसार माध्यम।

और अपना समाज, सबसे बड़ी समस्या।

जैसेही आप कुछ कार्यारंभ करें समाज में आपकी खिचायीं आरंभ होती हैं। आज कोई भी अपने आप को महाराणा प्रताप, जिजाबाई, छ. शिवाजी महाराज, ताराबाई, महात्मा फुले, रानी लक्ष्मीबाई, स्वामी विवेकानंद, भगतसिंह, राजगुरू, चापेकर आदि राष्ट्रवीर तथा प्रतिभाशाली व्यक्तिओं के आदर्शानुसार देश के लिए समर्पित करने या चर्चा करने को भी तैयार नहीं हैं। आज आधे से ज्यादा भारतभूमि नक्सलियों, आतंकवादियों की आतंक से दहेक रही हैं। पूरा भारतवर्ष नेतओं के, बाबुओं एवं पुलिसवालों द्वारा चलाये गए, अत्याचारों से जर्जर हो उठा हैं।

भारत माँ – जिसने हमें पहचान दी – आज मदत की गुहार लगा रही हैं और हम मजे से दिवाली-होली मना रहे हैं।

“लोकशासन नाम के लिए और सत्ता नेताओं के काम के लिए”

अब और बर्दाश्त नहीं करना चाहिए, इन सब देशद्रोहियों तथा भ्रष्ट नेतओं के विरुद्ध यल्गार करना जरुरी हैं

जय भारत!

जो वतन के कम न आये खाक वह जवानी हैं।

Posted in Bharat, Hindi, Politics, Thoughts | Tagged: , , , , , , , , | 3 Comments »

 
Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 466 other followers

%d bloggers like this: