Krishi Desh

For Bharat and Bharati

काही निवडक रचना ई-पुस्तिका म्हणून प्रकाशित

Posted by संदीप नारायण शेळके on February 9, 2014


माझ्या आजपर्यंतच्या काही निवडक रचना ज्यांना मी कविता समजतो त्या संकलित करून ई-पुस्तिका म्हणून प्रकाशित केले आहे.

तुमची प्रत डोउनलोड  करा.

- संदीप शेळके

Posted in Marathi, Poem | Tagged: , , | Leave a Comment »

Published ebook on Goan Inquisition – Secure a free copy

Posted by संदीप नारायण शेळके on February 2, 2014


Get your copy from KrishiDesh

Jai Bharat!

Posted in Bharat | Tagged: , | Leave a Comment »

Krishidesh is moving and seek your support as always

Posted by संदीप नारायण शेळके on January 28, 2014


Hi Friends,

Since last one year I was thinking about migrating to my own domain for better control over the content for various reasons.

I made the decision this month and migrated the complete site to ‘http://krishidesh.com .

I seek your support as always. Please join me at new site Krishidesh.

Jai Bharat!

Posted in Bharat | Tagged: , | Leave a Comment »

ब्रिटीश वसाहत सत्ताधीकाराकडून संविधान मार्गे सार्वभौमत्वाकडे, अरविंद केजरीवाल यांच्या माहितीसाठी

Posted by संदीप नारायण शेळके on January 26, 2014


आज, २६ जानेवारी २०१४ रविवार, दिनी भारत देश ६४ वा प्रजासत्ताक दिन साजरा करीत आहे. आजवर बऱ्याच वेळा भारतीय संविधान उलथून टाकून अराजक माजविण्याचा प्रयत्न काही महाभागांनी केला, जसे इंदिरा गांधी, राजीव गांधी, अरविंद केजरीवाल, जात पंचायती, काही प्रसार माध्यमे इ. परंतु प्रत्येक वेळी भारतीयांनी प्रजासत्ताक टिकविण्यासाठी संविधानाच्या बाजूने लढा दिला आणि मला अभिमान आहे. जय भारत!

ब्रिटीश शासकांकडून राष्ट्रकुल देशांतर्गत भारताला सत्ताधिकार प्राप्त झाला आणि १५ आगस्ट १९४७ रोजी भारताला स्वातंत्र्य मिळाले. अधिकृतरीत्या ब्रिटीश साम्राज्यात भारताला सत्ताधिकार म्हणजेच स्वतःचे लोक राज्यकर्ते म्हणून निवडण्याचा अधिकार मिळाला. हे लक्षात घेणे महत्त्वाचे राहील कि आपल्याला केवळ सत्ताधिकार मिळाला सार्वभौमत्व नाही. म्हणजेच राजकीय स्वातंत्र्य मिळाले परंतु भारताची निष्ठा, कागदोपत्री, ब्रिटीश राणी चरणीच राहणार होती. आणि तशी ती १५ आगस्ट १९४७ ते २६ जानेवारी १९५० दरम्यान राहिली, अर्थातच ह्यादर्म्यान ब्रिटीश राणीच आपल्यासाठी सर्वस्व होती, (किळसवाणे वाटते ना?).

सार्वभौमत्व मिळविण्यासाठी भारताला स्वतःचे संविधान असणे बंधनकारक तसेच सर्वाच्च गरजेचे होते. आदरणीय बाबासाहेब (डॉ. भीमराव रामजी आंबेडकर) ह्यांच्या नेत्तृत्त्वाखाली २६ आगस्ट १९४७ दिनी सभागृहामध्ये संविधान समितीची स्थापना करण्यात आली.

संविधान:

स्थापन केल्यापासून केवळ ६६ दिवसांमध्ये अहोरात्र काम करून बाबासाहेबांनी ४ नोवेंबर १९४७ दिनी संविधान समितीने प्रथम आराखडा सभागृहापुढे सादर केला. तद्नंतर २ वर्षांच्या काळात अनेक चर्चांअंती जवळपास २००० बदल, सूचना स्वीकारून संविधानाला अंतिम स्वरूप प्राप्त झाले. सभागृहाने ह्यासाठी १६६ दिवस अथक चर्चा केल्या आणि २४ जानेवारी १९५० दिनी सभागृहाच्या ३०८ सदस्यांनी हिंदी आणि इंग्रजी अशा दोन संविधानाच्या प्रतींवर स्वाक्षरी करून मान्यता नोंदविली. शेवटी २६ जानेवारी १९५० दिनी सभागृहाने संविधान स्वीकारले आणि आपण म्हणजेच भारत देश सार्वभौम झाला.

जगातील सर्व सार्वभौम देशांच्या लिखित स्वरूपातील संविधानात भारतीय संविधान सर्वात लांब आहे. त्यामध्ये १२ अनुसुची, २५ भाग, ४४८ नियम/कलम, ५ परिशिष्ठ आणि ९८ घटनादुरुस्ती आहेत. माझ्यासाठी एकच खेदाची गोष्ट आहे ती म्हणजे भारतातील सर्व भाषांमधील घटना आजतागायत संसदेने स्वीकारलेली नाही. तरीही सध्याच्या घटनेचे महत्व कमी होत नाही.

सत्ताधीकाराकडून सार्वभौमत्वाकडे

सत्ताधीकाराकडून सार्वभौमत्वाकडे

मला खात्री आहे कि दिल्लीच्या मुख्यमंत्री श्री अरविंद केजरीवाल यांना संविधानाच्या ह्या प्रवासाचे आणि स्वरूपाचे संपूर्ण ज्ञान आहे. आणि जर नसेल तर कृपया संविधानाचे महत्व अधोरेखित करणाऱ्या ह्या लेखाकडे जर लक्ष द्या.

भारताने सार्वभौमत्त्व प्राप्त करण्यासाठी संविधानाचा आराखडा तयार करण्यापासून ते स्वीकारण्यापर्यंत रु १० कोटी खर्च केले आणि देशाचा बहुमुल्य वेळ सुद्धा. ह्या संविधानामुळे देशातील कुठलेही सरकार हे जनतेचे सेवक झाले (वस्तुस्थितीमध्ये असे नसले तरी तो आपला दोष आहे संविधानाचा नाही) जे जनतेच्या आणि त्यांच्या अधिकारांच्या सुरक्षेसाठी बाध्य आहे. त्यामुळेच जनता प्रशासन चालविण्यासाठी दर ५ वर्षांनी सरकार निवडते.
– हो हे सत्य आहे कि समाजवादी मानसिकतेच्या रोगाने पछाडलेल्या राजकारण्यांनी भ्रष्ट पद्धतीने भावनिक मुद्यांचे राजकारण करून मतांचा मलिदा खाल्ला.
– आपल्याला भ्रष्टाचार आणि अराजकतेविरुद्ध लढावे लागणार आहे त्यासाठी संविधान दोषी नाही, योग्य मुद्यांसाठी आपण घटनादुरुस्ती करू शकतो.
– नागरिकांच्या मुलभूत हक्कांवर गदा आणणारे कलमं आपल्याला दुरुस्त करावे लागणार आहेत.
– आपल्याला ते सर्व कलमं बदलावे लागतील जे नागरिकांना जात, पंथ, वर्ण, लिंग आदि बाबींवर विभागत आहेत.
– हो अशा काही घटनादुरुस्ती झाल्या त्या नागरिकांच्या मुलभूत अधिकारांवर तसेच संघराज्यीय स्वरूपा विरोधात आहेत (जसे ४२ वि आणि ९८ वि घटनादुरुस्ती).

परंतु आपण हे कदापि विसरत कामा नये:
– संविधानामुळे गुलामीची वाट लागली.
– भारतासाठी संविधान सर्वोच्च आहे.
– संविधान भारतासाठी जगण्याची दिशा आहे, आत्मा आहे.

जय भारत!

READ IN ENGLISH British Dominion to Republic via Constitution, FYI Mr Arvind Kejriwal

Posted in Bharat, History, Marathi, Politics, Thoughts | Tagged: , , , , , , | 1 Comment »

British Dominion to Republic via Constitution, FYI Mr Arvind Kejriwal

Posted by संदीप नारायण शेळके on January 25, 2014


Today nation is celebrating 64th Republic day on 26th January 2014. There have been several attempts to subvert the constitution by some, like Indira Gandhi, Rajiv Gandhi, Arvind Kejriwal, Jaat Panchayats, some media houses etc. But I’m happy whenever there was any attempt to subvert constitution, citizens stood their ground in support of Republic of Bharat. Jai Bharat.

Bharat became independent on 15th August 1947 upon receiving the independent status within British Commonwealth from British empire. Officially Bharat became dominion of British Empire and remained so from 15th August 1947 to 26th January 1950. Dominion means an independent country but not an sovereign. Which precisely means we just had the political independence with allegiance to British crown [correct me if my understanding is incorrect]. That means we did not have own constitution to call it supreme hence Queen was supreme for us.

So the parliament formed the Constitution Drafting Committee under the leadership of Honorable Babasaheb (Dr Bhimrao Ramji Ambedkar) on 26th August 1947.

Constitution:

The drafting committee presented first draft on 4th Novemeber 1947, YES, within just 66 days the committee submitted the first draft. Of course they worked on it full-time. The draft was debated and over 2000 amendments were moved over the period of 2 years.

The assembly met for 166 days over almost 3 years from 4th November 1947 before constitution was signed by 308 members of assembly on 24th January 1950. On 26th January 1950 Bharat adopted the constitution signed by assembly and we became sovereign country.

The Bharatiya constitution is longest written constitution of any of sovereign country in the world. It contains 448 articles in 25 parts, 12 schedules, 5 appendices and 98 amendments.

Dominion to Republic

Dominion to Republic

I’m sure Mr Arvind Kejriwal, CM Delhi, must be having this knowledge. If not then please read this simplified version to understand the importance of Constitution. 

Bharat spent Rs 10 Crore on constitution drafting till adoption to award ourselves Sovereignty. The state was deemed as servant of the citizens (of course its not the case practically, but that isn’t the fault of constitution) protector of  citizen rights. Hence citizens now empower the state to govern for 5 years.
– Yes, the corrupt practices are haunting us because of socialist mindset of the politicians who fiddle the emotional cord of citizens to get votes.
– We must fight it, but constitution should not be challenged, yes we can amend it but must not discard.
– Yes, we must challenge the clauses and articles which empower state to encroach on citizen rights.
– Yes, we must change those which discriminate the citizens based on cast, color, religion, creed, gender.
– Yes there are some amendments which are against federal structure, citizens natural rights (like 42nd and 98th amendment) and those must be repelled.

But we must remember:
– Constitution is end of slavery.
– Constitution is supreme for Bharat.
– Constitution is the spirit of Bharat.

Jai Bharat!

मराठीमध्ये वाचण्यासाठी ब्रिटीश वसाहत सत्ताधीकाराकडून संविधान मार्गे सार्वभौमत्वाकडे, अरविंद केजरीवाल यांच्या माहितीसाठी

Posted in Ambedkar, Bharat, Politics, Thoughts | Tagged: , , , , , | 1 Comment »

Arvind Kejrival is lying in case of Ugandan women urine test for drugs

Posted by संदीप नारायण शेळके on January 21, 2014


Arvind Kejriwal said that urine sample isn’t enough to testify for drugs there must have been a blood test. Watch the following video from 8:50 onward to hear the lie.

Law Minister Somnath Bharti forcefully acquired urine sample from Ugandan women to conduct drug test. I did a simple internet search to find more about drugs testing and found resources from drug foundation NZ.

Urine can detect drugs from further back in time than blood test.

Here is the time chart found on wiki.

Approx values of drug detection period

Approx values of drug detection period

I must say Rajdeep Sardesai was ill-prepared while interviewing AK and hence fooled the viewers.

Come on Arvind sir you are CM you have to be prepared to answer such questions. And most importantly your objective shouldn’t be to shield the culprits. You should work to protect citizen and their rights.

P.S.
I do not support this unilateral action by a minister (though his motive was to resolve the issue) because tomorrow this might become a precedent and the evil would take advantage. Citizens would be persecuted. So let’s stick to some process where probity and accountability can be verified.

Also I don’t support inspector raj. Unless there is written complaint against someone police or govt should not enter private places.

Jai Bharat!

Posted in Politics | Tagged: , , | Leave a Comment »

गुलामी

Posted by संदीप नारायण शेळके on January 19, 2014


मोफत मिळविणे फुकटचे खाणे,
ह्याने तू नाही उरणार तुझा
हिसकावून घेतील स्वातंत्र्य तुझे,
नाही थांबलास तर गुलाम होशील त्याचा

जर पात्रतेहून अधिक मिळत असेल तुजला,
चंगळ अन माज मिरवतील जीवावर तुझ्या,
आरोग्य खालावेल मानसिक आणि शारीरिक,
वाढेल अहं आणि गुलाम होशील तयांचा

प्रेम कोणी केले तर अधिकार नाही तो तुझा,
त्या क्षणी तो केवळ प्रेम देणारा वाटसरू,
आता प्रेम करण्याचे कर्म तुझे,
फळ मागशील तर गुलाम होशील त्याचा

स्पर्धा नसून, जीवन आहे जगायला,
अर्थ नसतोच मुळी आयुष्याला,
तो शोधायचा असतो स्वतःला,
जर पाहशील जय-पराजय तर गुलाम होशील तयांचा

 

- संदीप शेळके

Posted in Marathi, Philosophy, Poem | Tagged: , | Leave a Comment »

जिथे मन भयमुक्त आहे आणि माथा उंचावलेला आहे

Posted by संदीप नारायण शेळके on January 11, 2014


चित्त जिथे भयमुक्त आहे,

माथा जिथे उंच आहे,

ज्ञान जिथे मुक्त आहे,

जिथे दिवस रात्री ह्या धरेला आपल्या क्षुद्र हेतूंनी विभागले जात नाही

प्रत्येक वाक्य जिथे हृदयापासून निघते,

कर्माचे अजस्त्र स्रोत दाही दिशांमधून फुटून अबाधितपणे वाहत आहेत,

जिथे शुद्ध विचारांची सरिता तुच्छ रुढींच्या वाळवंटात हरवली नाही,

जिथे पुरुषार्थ शेकडो तुकड्यांमध्ये विभागाला नाही,

जिथे कर्म, भावना, आणि आनंदानुभूती तुझ्यामुळे आहे,

हे तात, आपल्या हातांनी निर्दयीपणे आघात करून,

अशा स्वातंत्र्याच्या स्वर्गात ह्या निद्रिस्थ भारतास जागव.

- रवींद्रनाथ ठाकूर

उल्लेख:
Chitto jetha Bhayashunyo
गीतांजली रविंद्रनाथांची माझ्या मराठीत – सौ ज्योती कुलकर्णी

 

Posted in Marathi, Poem | Tagged: , , , | Leave a Comment »

छोड़ दो उन गलियारों को

Posted by संदीप नारायण शेळके on January 5, 2014


जहाँ इन्सान एक नुमाइश बन बैठा हैं ।
जहाँ औरत को बेआबरू कर मर्दानगी दिखाई जाती हैं ।
जहाँ युवक अय्याशी को ही कर्म मानते हैं ।
छोड़ दो उन गलियारों को । १

जो शिक्षा नहीं हाथो में असहायता थमाती हैं ।
जिसे वर्तमान से ज्यादा भूतकाल में रस हैं ।
जहाँ विचार नहीं जाती, पंथ की ही महिमा चलती हैं ।
छोड़ दो उन गलियारों को । २

जहाँ खुद्दारी नहीं चापलूसी जीने का अंदाज हैं ।
जहाँ कामयाबी का केवल रुपय्या ही परख हैं ।
जहाँ पात्रता गुणों से नहीं वंश-परंपरा से बनती हैं ।
छोड़ दो उन गलियारों को । ३

जहाँ आजादी को जिन्दा दफनाया हैं ।
जिसे लगा समाजवाद का रोग हैं ।
जहाँ सूरज भी काली रोशनी देता हैं ।
छोड़ दो उन गलियारों को । ४

– संदीप

Posted in Hindi, Poem, Thoughts | Tagged: , | Leave a Comment »

विश्वाची चिंता मज सतावते

Posted by संदीप नारायण शेळके on January 5, 2014


कोण जाने का घरोघरी दुखः नांदते
न जाणे का विश्वाची चिंता मज सतावते

क्षणभंगुर आयुष्याची चटक एवढी लागते
सत्याचे रूपक मृत्यू शत्रू सम भासते

का केली बापुड्या घाई जगण्याची
निदान तारुण्य तरी उरकायचे सावकाश

प्रेम आणि सुखाच्या आमिषाने मनाचे झाले पायपुसणे
कसले प्रेम नि कसले सुख
आता घर आहे कधी धुराचे, कधी सुराचे तर कधी मयाचे

जिंकण्याची ओढ नव्हती मला कधीच
पण मला कळायच्या आधीच स्पर्धेने मला ओढले

– संदीप

Posted in Marathi, Poem, Thoughts | Tagged: , | Leave a Comment »

 
Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 467 other followers

%d bloggers like this: